Making a world of Difference!

In Fellowship
De Baptisten Gemeente "Mirtekerk-Moerwijk" is een thuis voor ieder die wil delen in geloof en leven. We leren van elkaar; we zijn blij met de verscheidenheid, die mensen zo eigen is. Het is een gemeenschap die een wereld van verschil maakt.

In Justice
Baptisten staan voor godsdienstvrijheid en mensenrechten voor iedereen. Waar mensen het recht op een leven als een waardevolle persoonlijkheid wordt onthouden, of waar vervolging of verdrukking aan de orde van de dag is, proberen Baptisten over de hele wereld te helpen en te ondersteunen.

In Faith
Baptisten geloven in het verhaal van Jezus Christus. Hij kwam om mensen te bevrijden van alle uitingen van dood en verderf, oorlog en ruzie, fouten en misverstanden. Hij kwam om mensen op te roepen in God te geloven; hun leven in te richten, zoals dat oorspronkelijk bedoeld was. Jezus Christus verbrak de macht van de dood, door deze te weerstaan, hoewel hem dat het leven kostte. Baptisten geloven dat hij voortleeft en mensen blijft inspireren.

In Aid
Baptisten proberen te reageren op noodkreten vanuit de eigen omgeving, maar ook vanuit de wereld. Zo stuurt de "Mirtekerk-Moerwijk" al jaren gebruikte kleding naar Moldavië; rond kerst en pasen worden speciale inzamelingen gehouden voor een goed doel, ergens in de wereld, of in eigen stad. Landelijk hebben Baptisten een Noodfonds waaruit geregeld bedragen worden overgemaakt naar een noodlijdend gebied.

Wat voor soort christenen zijn baptisten? (Samenvatting uit een scriptie door Rosalinde den Boer)
Baptisten zijn christenen, leden van een christelijke kerk in de protestante traditie. De gemeente van Jezus Christus bestaat uit vele kerken. Baptisten zien zich niet als de enige ware kerk. Baptisten putten samen met anderen hun geloof en levensbeginsel uit de Bijbel. Het Woord van God, de Bijbel is voor baptisten de betrouwbare en gezaghebbende bron van geloof en leven. Zij willen zich niet als een sekte onderscheiden van andere christelijke geloofsgemeenschappen. Baptisten zijn wereldwijd de grootste protestantse kerk, maar in Nederland vormen ze maar een klein kerkgenootschap.

Wat geloven baptisten?
De Bijbel bepaalt de mens bij God en bij Jezus Christus. Baptisten geloven dat iedereen vergeving en bevrijding van zonden nodig heeft om met God omgang te kunnen hebben. Dit is alleen te vinden in Jezus Christus, die door zijn dood de zonden wegnam. Op de derde dag na zijn dood heeft God Hem opgewekt. De opstanding van Jezus maakte duidelijk dat Hij echt Gods Zoon is. Jezus zal het eeuwige leven geven aan allen die Hem geloven, liefhebben en willen volgen. God heeft Hem opgenomen in de hemel. Toch is Hij door zijn Geest bij de mensen. Op zekere dag zal Christus op aarde komen. Zijn koninklijke macht en heerlijkheid zal door iedereen gezien worden, aldus de baptisten. Baptisten willen graag een nieuwtestamentische gemeente zijn en voelen niet veel voor allerlei kerkelijke gebruiken die in de loop der eeuwen zijn ontstaan. Zij zeggen alleen in de Bijbel als Woord van God te geloven en niet in door mensen gemaakte verhalen over het geloof.

Waar leggen baptisten het accent?
Geloof wordt niet geërfd. Het gaat niet via de natuurlijke weg over van ouders op kinderen. Niemand wordt buiten zijn wil om ingelijfd in de kerk. De kerk, dat is de gemeente van Christus, bestaat uit mondige mensen, die er persoonlijk voor gekozen hebben de Heer te volgen. Baptisten leggen volop de nadruk op God die eerst voor mensen gekozen heeft. Daarnaast ligt het accent op de persoonlijke keuze van de mens, die een antwoord is op het genadig aanbod van God. God wekt dus in mensen het geloof. En gelovigen zijn mensen die met dankbaarheid antwoord geven aan de Heer.

Waarom zeggen baptisten: eerst geloven, dan dopen?
De manier waarop een persoonlijke keuze voor God gemaakt wordt is al oud. Baptisten geloven dat dit antwoord op het aanbod van Gods genade in de Bijbel staat. In de bijbelse taal wordt de persoonlijke keuze voor God 'tot geloof komen' genoemd. Wie in het Nieuwe Testament tot geloof kwam liet zich dopen. Het geloof gaat volgens de baptisten aan de doop vooraf. Deze persoonlijke beslissing wordt vervolgens openbaar gemaakt door de doop. Volgens baptisten staat er in de Bijbel nergens een verhaal waarin kinderen worden gedoopt. Gedoopt worden is volgens baptisten met Christus begraven worden en met Hem opstaan. Zij wijzen dan op de brief van Paulus aan de Romeinen hoofdstuk 6, vers 4. De genadige God wekt tot nieuw leven. Hij vergeeft de mens en wast de zonden af. Naar bijbels model wordt dit volgens baptisten uitgebeeld door de onderdompeling: de dopeling gaat onder in het water, wordt erin begraven en staat er weer uit op, als uit een graf. Het nieuwtestamentische woord 'dopen' betekent 'onderdompelen', in het Grieks: baptizein. Daar komt ook het woord 'baptist' vandaan. In het Engels heet Johannes de Doper, John the Baptist.

Wat denken baptisten over hun gemeente?
Zodra een mens tot geloof komt wordt hij een van de kinderen van God. Het geloof en de daarbij behorende doop verbinden individuele gelovigen tot één lichaam, de gemeente (kerk). Op de voedingsbodem van de eenheid met de Heer groeit de onderlinge saamhorigheid. Ook leeft het besef dat gelovigen samen een opdracht met het oog op de wereld ontvangen hebben. Allen zijn verantwoording schuldig aan de hoogste autoriteit: Christus, het hoofd van de gemeente. De daar direct onder komende 'hoogste instantie' is de gemeentevergadering, waarvan alle gedoopte leden deel uitmaken. In die gemeentevergadering bepaalt de gemeente haar beleid en neemt zij besluiten. Ieder gemeentelid draagt dezelfde verantwoordelijkheid voor elkaar, voor de gemeente en voor de wereld. Een baptistengemeente kent voor het dagelijks bestuur van de kerk een Raad waarin zowel mannen als vrouwen gekozen kunnen worden. Een voorganger maakt als medeoudste deel uit van de raad. In veel baptistengemeenten in Nederland mogen vrouwen geen voorganger worden, maar in andere - zoals in Den Haag - mag dat gelukkig wel. Baptisten ervaren de ontmoeting met elkaar in de regel als hartverwarmende 'gemeenschap van gelovigen'. Dat wordt ruim opgevat, ook niet-leden en kinderen kunnen deelnemen aan allerlei kerkelijke activiteiten. Naast de zondagse kerkdienst zijn er allerlei activiteiten, ook door de week. Baby's en peuters kunnen terecht in de crèche en weer wat later (vanaf 4 jaar) gaan kinderen naar de zondagsschool. Er zijn voor kinderen kinderclubs (voor kinderen van 4 tot 12 jaar) en voor de jeugd jeugdgroepen, vroeger tussenjeugd en oudere jeugd geheten. Verder organiseren baptistengemeenten ook bijbelstudies en gebedsavonden. Ook kennen baptistengemeenten in Nederland vrouwenverenigingen (vroeger zusterhulp genoemd) en zangkoren, want in baptistengemeenten wordt veel en enthousiast gezongen.

Wat onderscheidt baptisten van andere soorten protestanten of andere christenen?
Is de doop het grote verschil?
Bij baptisten worden mensen nadat zij hebben aangegeven dat zijzelf geloven, gedoopt. Meestal zijn dat volwassenen, maar ook jongeren kunnen worden gedoopt als zij tenminste zelf geloven. In baptistenkerken zijn de doopvonten ook zo groot dat er twee mensen in kunnen staan. Er worden geen kinderen gedoopt, zoals dat wel in de katholieke of de hervormde of gereformeerde kerk gebeurt. Daarom heten die laatste kerken ook wel: pedo-baptisten. Bij de baptisten worden baby’s niet gedoopt maar opgedragen aan God; d.w.z. dat er in de kerkdienst een zegen over hen en hun ouders wordt gevraagd. Zo lijkt de doop het grootste verschil met andere protestantse kerken. Maar eigenlijk is dat maar een bijkomend verschil. Het grote verschil zit hem in de kijk op wat een kerk is. Bij baptisten bestaat de kerk - liever spreken zij over de gemeente - uit gelovigen. Bij de rooms-katholieke kerk en bij andere protestantse kerken zijn ook de kinderen lid van de kerk omdat zij gedoopt zijn, ook al hebben zij daar zelf nog niet voor gekozen. Baptisten zijn daar niet uniek in, ook doopsgezinden en pinksterkerken hebben dezelfde opvatting over wat een kerk is en wat de doop symboliseert. Het verschil tussen baptisten en doopsgezinden is niet zo groot, maar in Nederland zijn doopsgezinden in het algemeen moderner en vrijzinniger dan baptisten. Veel baptisten geloven de bijbel letterlijk. Ook in pinksterkerken is dat het geval. In pinksterkerken (soms ook wel volle-evangelie-gemeenten genoemd) wordt anders dan bij baptisten de doop in de Heilige Geest bediend. Daar geloven ze bijvoorbeeld dat gelovigen die in de Heilige Geest gedoopt zijn in vreemde tongen (talen die meestal niet te verstaan zijn) God kunnen loven.

Wie is de baas bij de baptisten?
Een ander verschil is de manier waarop de kerk van de baptisten is georganiseerd. Bij de rooms-katholieke kerk is de paus het hoogste gezag in de kerk op aarde. Die kerk is van bovenaf georganiseerd met kardinalen, bisschoppen enz. Zo kan de paus met afgeleid goddelijk gezag aan andere katholieken vertellen wat zij moeten doen. Bij de hervormde en gereformeerde kerken is er een synode die voor de aangesloten kerken en leden ‘van bovenaf’ bepaalde beslissingen kan nemen. Baptisten zijn juist van onderop georganiseerd. Vanuit het persoonlijk geloof en de zelfstandigheid van elke plaatselijke gemeente wordt samengewerkt. Men ziet Christus als het hoofd van de gemeente. De daar direct onder komende 'hoogste instantie' is de gemeentevergadering, waarvan alle gedoopte leden deel uitmaken. In die gemeentevergadering bepaalt de gemeente haar beleid en neemt zij besluiten. Ieder gemeentelid draagt dezelfde verantwoordelijkheid voor elkaar, voor de gemeente en voor de wereld. Een baptistengemeente kent voor het dagelijks bestuur van de kerk een Raad waarin zowel mannen als vrouwen gekozen kunnen worden. Een voorganger maakt als medeoudste deel uit van de raad. In veel baptistengemeenten in Nederland mogen vrouwen geen voorganger worden, maar in andere – zoals in Den Haag – mag dat gelukkig wel. De meeste baptistengemeenten in Nederland vormen samen de Unie van baptistengemeenten. Deze Unie kan niet, zoals bij de hervormde en gereformeerde kerken een synode dat wel kan, over de hoofden van de gemeenten heen bindende uitspraken doen. Baptisten kennen een gemeenschappelijk geloofsgoed ook al is dat niet in een schriftelijke geloofsbelijdenis neergelegd. Met inachtneming daarvan is iedere gemeente op het punt van geloof, leer en leven zelfstandig. Zo zijn er ook tussen gemeenten in Nederland verschillen in geloofsbeleving (de een is meer evangelisch georiënteerd, de ander vrijzinniger).

Conclusie
Baptisten zijn wereldwijd de grootste protestantse kerk, maar vormen in Nederland slechts een klein kerkgenootschap. Baptisten willen graag een nieuwtestamentische gemeente zijn en voelen niet veel voor allerlei kerkelijke gebruiken die in de loop der eeuwen zijn ontstaan. Het geloof gaat volgens de baptisten aan de doop vooraf. De baptistenkerk is van onderop georganiseerd: ieder gemeentelid draagt dezelfde verantwoordelijkheid en elke gemeente is zelfstandig. Plaatselijk is de 'hoogste instantie' de gemeentevergadering, waarvan alle gedoopte leden deel uitmaken. Er is geen kerkelijk gezag van bovenaf. Baptisten zijn sterk op hun persoonlijk beleden geloof gericht en op hun eigen kerkgemeenschap. Omdat het accent in het geloof zo zwaar ligt op het persoonlijke, verdwijnt de aandacht voor de samenleving wel eens. Baptisten zijn grote voorstanders van de scheiding van kerk en staat: men richt niet snel maatschappelijke organisaties op, omdat men dan al gauw tegen de overheid oploopt. Baptisten waren vroeger arm en niet erg ontwikkeld, en ook niet goed in staat om allerlei maatschappelijke instellingen op te richten. Amerikaanse baptisten hebben een erg actief gemeenteleven. Op zondagen hebben ze vaak lange kerkdiensten en daarnaast organiseren zij andere bijeenkomsten.